Steekkaart
- Latijnse naam
- Scutum (Sct)
- Helderste ster
- α Scuti (α Sct)
- Relatieve helderheid
- 3,81 mag
- Hipparcos-catalogus
- HIP 91117
- Oppervlakte
- 109 deg² (plaats: 84 van 88)
- Rechte klimming
- 18h 21m 36s tot 18h 59m 10s
- Declinatie
- -15° 56' 37'' tot -3° 50' 01''
- Aangrenzende sterrenbeelden
- Slang, Boogschutter, Arend
Zichtbaarheid
Het sterrenbeeld Schild
Het Schild is een sterrenbeeld van het zuidelijk halfrond. Zijn helderste ster is α Scuti. Het sterrenbeeld ligt ten zuidwesten van de twaalfde helderste ster aan het firmament, de ster Altaïr in het sterrenbeeld Arend.
Het sterrenbeeld Schild ligt midden in de Melkweg en bevat veel open sterrenhopen (een groep van honderden sterren). De bekendste open sterrenhoop van dit sterrenbeeld is M11, de zogenoemde Wilde Eendcluster. Met een telescoop van zes inch is zijn V-vormige omtrek, met de heldere leidster aan de punt, duidelijk te herkennen. De Britse astronoom William Henry Smyth zag deze formatie in 1844 als een “zwerm wilde eenden”. De sterrenhoop telt ongeveer 2.900 sterren en staat op zo’n 6.100 lichtjaar afstand.
Geschiedenis
Het sterrenbeeld werd in 1684 door Johannes Hevelius (1611–1687), astronoom en grondlegger van de cartografie van de maan, onder de naam “Scutum Sobiescianum” (schild van Sobieski) geïntroduceerd in het Leipziger geleerdentijdschrift “Acta Eruditorum”. Het moest herinneren aan koning Jan III Sobieski van Polen en aan zijn strategische prestaties in de strijd van de Polen tegen het Ottomaanse Rijk voor de poorten van Wenen (Slag op de Kahlenberg, 12 september 1683). Wenen werd toen door koning Jan III Sobieski bevrijd van een Turks beleg dat twee maanden had geduurd. Het is het enige overgebleven sterrenbeeld met een politieke achtergrond. Het werd echter alleen in gedepolitiseerde vorm opgenomen als een van de 88 sterrenbeelden. Daarom is de naam van het sterrenbeeld ingekort tot “Scutum” (schild).
